Πάθη .

















χάριζε το σώμα στο φεγγάρι

σαν ένα αστέρι που

δεν φοβήθηκε την πτώση































Αναγνώστες

Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

Love me or die.

επιθετικά και όμως με τρόπο απαλό
σε αποφεύγω
σαν αμαξοστοιχία ανεπίτρεπτα πορευόμενη προς ένα τέλος
δώσε μου μια ανάσα που μοιάζει με υπόσχεση διάρκειας



διαχέομαι εύκολα στο καυτό σου δάκρυ
που χύνεται κρυφά
ανάμεσα σε αλκοόλ και μελαγχολικές διασπορές. 

Πέμπτη, 6 Ιουνίου 2013

http://www.youtube.com/watch?v=AhVcI1Yg87g

Τα χείλη θα καίγονται κάθε νύχτα
ώσπου να φανείς     σύννεφο ή μια φλούδα απο φεγγάρι

στις χάρτινες ευτυχίες ένα τραγούδι σπαρταρά - αιώνια -


..
κυλάς επιπόλαια στης νύχτας τον χτύπο
σε περιμένω δίχως μάσκα κάτω απο το μαξιλάρι που πνίγει τις σιωπές.
Άκουσε το χρώμα    ξεσπάει διάφανο κάτω απο τον καυτό ήλιο.
είμαι το δικό σου ψέμμα
είμαι η δική σου αλήθεια

Πρίν χαθεί η νύχτα
με τα δάχτυλα  ψηλάφισε την ανάσα μου, την καθυστερώ για ένα ακόμη δευτερόλεπτο

..
μήπως έγινε πνιγηρή η τόση σημασία;
αν μου έδινες. Ή αν σου έκλεβα   .

Το δέρμα που δεν αγγίζεις είναι το σώμα που γεφυρώνει φωτιά και ψυχή.
Το δέρμα που ψιθυρίζει. Υπάρχει αχώριστο σε κάθε κομμάτι δικό σου πού ξεχνάω.

Άφησέ στο περβάζι του παραθύρου τις δύο φωτογραφίες, το ξεχασμένο πορτοκάλι

                                                                                             και ένα κομμάτι ύφασμα.