Πάθη .

















χάριζε το σώμα στο φεγγάρι

σαν ένα αστέρι που

δεν φοβήθηκε την πτώση































Αναγνώστες

Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015

eterotopia

.


membri dello stesso corpo
combattenti
reali
virali
silenti
come mani che intrecciano
capelli
ricordami ancora
a tratti
il tuo nome
fermati  fermati
per quello che nella fermata del pullman attende
e non sa di dover aspettare sempre il prossimo
strappa la pelle del mio addio
cancella colori fischia oltre i muri
cuore di onde che
mirano galassie di speranze
aprendo finestre sbarrate
nel sole fuggono
tetti pieni di fiori

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

capovolgimenti

la parola mi ferma
te la riporto
sono in te senza fiato
corpo che spinge
la superficie

.punto.



Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015

ποιά γή

βήματα δίχως αστέρι να τρέχει ανάμεσα σε δάχτυλα
το βλέμμα άγνωστο απέραντο μοναχικό
βρίσκει της ελπίδας το σημάδι
στης θάλασσας το παντού
στον παφλασμό στο συνεχές
δεν θα σβήσει
ανάβει ρίχνεται με ορμή
πατρίδα λέξη γεμάτη αλάτι
βαθαίνει

θάλασσα μόνο
ταραχή
χέρια να αρπάζουν σώμα
χέρι να αρπάζει σώματα



Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015

sessioni parallele

se nel fosso cade pensiero veleno o colore
me lo dirai tu
chi
rinchiude ogni peso dei miei nervi
ed e`
forse catena
ogni movimento
dalla tua bocca fino agli angoli delle tue ginocchia
quante strade
per venire prima o dopo
nelle mani che tengono mani
dentro ai corpi che sferrano fiori
(o pietre di affetto invisibile)

schiuma,
in mare
dadi di sale

se non ti incontro
quanti morsi
mi devo.

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

μετά απο καιρό πολύ

ο άλλος κόσμος αυτός των δισταγμών
η ελπίδα με φοβέρα χρώματος
σερενάτα πρίν το Μάη
στο λεπτό φύλο της νύχτας ονειρεύομαι
allegria favolosa strana perplessa
για έκεινο το όμορφο αδράχτι
το λίγο φώς
τη γεμάτη πάθος γουλιά


.


Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015

https://www.youtube.com/watch?v=o0yIH1lhtys

non sarei
una crepa appena chiusa
se nei tuoi occhi esistesse solo luce
una volta nel tuo buio sembravo imbattibile 
adesso travolta capovolta nel sogno di ieri
finisco a disegnare questo mese 
nervi di ghiaccio si allargano ma forse
e` il profumo di ogni attimo rinchiuso in un ancora sorso
nuvola di Gennaio avvicinami
sollevami 
fuori da me
le labbra di un mondo spietato e favoloso 
prendo la strada di asfalto di attesa
nel profilo di questo umore rumoroso
scrivo per quello che non premo
sono nel ero
ero nel sogno di poter 
manifestare 

"tu mi imbrogli con tutti questi tuoi discorsi"




Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2015

ιδού, behold

Μα δε γνωρίζω τί θα απογίνει,
πώς θα επαναληφθεί, 
τις συνέπειές της λογικής του ιδανικού, του ιδανικού, ω ιδανικό!
Δυο χέρια, πέντε βλέμματα,
τρείς ιδέες στο τραπέζι καρφωμένες σταθερά στο "κατά ριπάς". 

Δε γνωρίζουμε το αποτέλεσμα.
Η γνώση μόνο πόνο φέρνει. Μα και κάτι ξάστερο σε κείνα τα σκονισμένα βαρέλια.


Anonimo