Πάθη .

















χάριζε το σώμα στο φεγγάρι

σαν ένα αστέρι που

δεν φοβήθηκε την πτώση































Αναγνώστες

Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015

ποιά γή

βήματα δίχως αστέρι να τρέχει ανάμεσα σε δάχτυλα
το βλέμμα άγνωστο απέραντο μοναχικό
βρίσκει της ελπίδας το σημάδι
στης θάλασσας το παντού
στον παφλασμό στο συνεχές
δεν θα σβήσει
ανάβει ρίχνεται με ορμή
πατρίδα λέξη γεμάτη αλάτι
βαθαίνει

θάλασσα μόνο
ταραχή
χέρια να αρπάζουν σώμα
χέρι να αρπάζει σώματα



Δεν υπάρχουν σχόλια: